فیلترینگ یا بی احترامی به مخاطب

در چند روز گذشته کاربران اینترنتی شاهد اعمال فیلترینگ گسترده و بی ضابطه ای بر روی سرویس های ایمیل جی میل و یاهو و نیز موتورهای جستجو به ویژه گوگل بودندو از آن بدتر بر روی پروتکل امن https نیز فیلترینگ اعمال گردید.

گرچه جی میل و یاهو بسیار پرکاربر بوده و در ایران اکثریت تعاملات آنلاین از طریق این دو سرویس انجام می شود از آنجا که سرویس دهنده های اختصاصی شرکت ها فعال بوده اند به نوعی راه جایگزین برای استفاده وجود داشته است  بسیاری از کارهای حرفه ای را دچار مشکل نمی کرد. با این وجود ابزارهای گفتگوی برخط این دو سرویس کاربردهای تجاری زیادی در ایران دارد و از این حیث مشکل ایجاد شده کوچک نبود.

اما این مساله برای ما حیرت انگیز است که چرا دسترسی به موتورهای جستجو مسدود می گردد؟ چند درصد جستجوهای ایرانی این سرویس دهندگان خلاف مصالح عمومی بوده است؟

تصور من بر این بود که استفاده از گوگل نه به خاطر قابلیت جستجوی آن بلکه به خاطر استفاده از httpsمسدود شده است که این امر در جستجوگر بینگ که فاقد httpsاست نیز دیده می شد حال اینکه این مساله و قطعی سرویس های جستجو اتفاقی بوده یا عمدی، عاملان می دانند.

مساله بسیار بغرنج فیلتر شدن سرویس httpsاست که ذاتا کاربردهای فنی و امنیتی دارد و در حوزه محتوا ( اعم از محتوای مطلوب و یا نامطلوب )  جایگاهی ندارد. مسدود کردن این سرویس چه معنایی می تواند داشته باشد؟

مشکلات بسیاری که قطع شدن این سرویس برای کسب و کارهای آنلاین ایجاد می کند برای کسی اهمیت دارد؟ به عنوان مثال کنترل پنل سرور لینوکس شرکت بر روی https قرار دارد و عملا مشتریان و ما امکان دسترسی به این بخش را مدت قطعی سرویس ها نداشتیم.

کنترل پنل اصلی دریافت سرویس ما از دیتاسنتر آلمانی نیز بر روی https تعریف شده است. در حالتیکه دسترسی ما به یکی از سرور ها قطع شده بود هیچ راهی برای درخواست کمک و رفع نقص پیدا نمی کردیم چون نمی توانستیم به پنل خود وارد شویم.

بی احترامی به مخاطب آنجایی بیشتر می شود که مسئولین محترم یا تکذیب می کنند ، یا وعده های بی معنای " با ایجاد شبکه  ملی ارتباطات مشکلات حل خواهد شد " می دهند یا کلا از خود سلب مسئولیت کرده و کاری انجام نمی دهند. گویا کسی نمی داند سرمنشا این تصمیم کجاست و چه کسی باید اجازه عبور و مرورد آزاد بیت ها را بدهد.

بی احترامی به مخاطب آنجا بیشتر می شود که با وجود آنکه کسب کار بسیاری از شرکتها در تعاملات داخلی و خارجی خود به ارتباط سریع و دائمی اینترنتی وابسته است ، تصور مسئولین ناشناس تصمیم گیرنده این است که تنها استفاده ای که از پهنای باند کشور می شود فعالیت های خرابکارانه و ضد مصالح عمومی است و به خود اجازه می دهند بدون اطلاع برای چندین روز آسایش و آرامش را از فعالان کسب و کار آنلاین بگیرند.

در حالیکه بسیاری از سرویس دهندگان خارجی نام ایران را از سرویس های خود حذف کرده اند و حاضر به ارایه خدمات به ما نیستند و بسیاری از افراد مجبورند از هویت های جعلی غیر ایرانی استفاده کنند ، باقی مانده سرویسها نیز از سوی مسئولین خودمان برای ما مجاز نیستند و من نمی دانم در میان این دو حقه ایجاد شده که هر روز بزرگتر و وسیع تر می شود کسی حقی برای ما قائل هست ؟

مسئولین محترم : شما و ما می دانیم چاره کار شبکه ملی اطلاعات نیست زیرا اصولا مشکل مربوط به نگاه امنیتی شما به مقوله ارتباطات است، با مردم روراست باشید و بگویید ما صلاح نمی دانیم شما از سرویسهای موجود در اینترنت استفاده کنید مگر آنکه مطمئن شویم هیچ راهی برای استفاده مجرمانه از آن وجود ندارد.

اینترنت را ماننده چاقوی بدون تیغه می خواهیم تا مطمئن شویم مشکلی پیش نخواهد آمد حتی اگر این چاقو برای هیچ کس کاربردی نداشته باشد.

مهدی علیدوست

Thursday, February 16, 2012 3:31:00 AM

Comments

Comments are closed on this post.